Opnieuw vieren in de Geelse kerken …
Ook wij in Geel bereiden ons voor…
“Het nieuwe normaal!” Of je de
term nu graag hoort of niet, je kan er niet om heen dat sinds de start van de
Corona-epidemie onze wereld er anders uit ziet. Ons vermogen tot aanpassing
wordt serieus op de proef gesteld! Woorden als afstand nemen en afstand houden,
ontsmetten, lock-down, … ze komen zoveel in de media en hoe vaak nemen we ze
zelf niet in de mond de dag van vandaag. Onze wereld werd anders wakker,… en
nee, het was geen droom. Gek misschien, maar bij het schrijven van dit
artikeltje dacht ik bij mezelf: “een nieuwe wereld, is dat niet
waarvan Jezus droomde?” En toegegeven, de andere kant is ook een beetje een
feit… het is nog nooit zo stil geweest in de lucht, de natuur herleeft, mensen
vinden zichzelf terug, we denken meer na over de wereld en haar toekomst.
Misschien schept deze crisis ook wel kansen, voor ons, christenen, om ons geloof
te tonen en te beleven. Met Pasen hebben we rotsvast ons geloof in de
overwinning van het leven op de dood gevierd. Met Pinksteren belijden wij dat
dit verhaal verder gaat. De eerste christenen gaven ons een voorbeeld…ondanks
het gebrek aan zekerheden en de vele angsten van toen, gingen zij verder de weg
van Jezus. Misschien horen wij ons nu meer dan ooit te herkennen daarin?
Misschien voelen wij meer en meer die nood om samen te komen en samen te vieren!
Maar voorlopig wordt er ook terecht een beroep
gedaan op onze verantwoordelijkheid om op een correcte manier om te gaan met de
realiteit van vandaag. kansen om te bouwen aan
die wereld van morgen, een opdracht die wij als christen hebben, onze
verantwoordelijkheid opnemen, allemaal, niet alleen als goede burger, maar ook
als gelovige, het is onze taak, onze plicht…
Hoe maken we dit concreet in onze kerken?
De kerkelijke overheid heeft zijn draaiboek klaar en bij
het schrijven van dit artikeltje hebben we het net ontvangen. In onze kerk
hebben we als sterke eigenschap dat we vaak heel creatief zijn, proberen te
zoeken naar oplossingen en compromissen, en dat siert ons enorm, maar rond
veiligheid en afspraken in verband met corona valt er nu even GEEN compromis te
sluiten! Met de regels die er in staan zal moeten gewerkt worden! Geen
compromissen of scheve schaatsen. Het enige dat we nog niet weten bij het ter
perse gaan van dit artikel is de datum dat we terug samen mogen vieren. Als we
de datum krijgen, dan kunnen we starten met het nieuwe anders. We gaan er voor !
Afstand
Als we samen komen om eucharistie te vieren zijn we gewoon
om elkaar hartelijk te begroeten, een praatje te maken, we zitten op onze vaste
plaats in de kerk met onze vaste buur. Wel, dit zal nu anders zijn. Per
aanwezige wordt in het kerkgebouw 10 vierkante meter voorzien. Dit is een
strikt minimum. Het betekent dat zelfs in onze grootste kerken een maximum
van 100 aanwezigen zal gelden. Dus ook onze kleinere kerken dienen toch even
goed te rekenen hieromtrent. Mensen die onder
eenzelfde dak wonen kunnen naast elkaar zitten, gelovigen die niet onder
hetzelfde dak wonen wordt gevraagd de nodige veilige afstand te bewaren… Er
is 1 ingang en 1 uitgang voorzien waar mogelijk en je zal een bepaalde route
volgen als je naar je plaats gaat… Te communie gaan doen we met
mondmasker en vooraf ontsmetten we de handen. We houden ook afstand en
volgen de instructies van de veiligheidsverantwoordelijke strikt op.
Afstand tussen de priester en de gelovige, afstand in de rij en je beurt
afwachten… Nee, we zijn het niet gewoon, maar als christen nemen wij onze
verantwoordelijkheid op, zelfs na de viering blijven we niet staan op het
kerkplein en gaan we recht naar huis! De kerkraad en de leden van de
parochiekern doen er alles aan om hun kerk goed voor te bereiden op de
heropening.
Hygiëne
We ontsmetten onze handen als we de kerk binnen en
buiten gaan, we ontsmetten onze handen als we te communie gaan, en ja, we
brengen ons mondmasker mee naar de kerk en dragen dit als het wordt verwacht,
d.w.z. als er momenten kunnen ontstaan waarin de gevraagde afstand tussen
elkaar niet gehaald wordt. Ook de
priester of de gebedsvoorganger zal dit moeten doen. Het hoort ook weer bij die
verantwoordelijkheid die we samen dragen, net zoals het geen hand geven bij
de vredewens of het Onze Vader,… Er wordt tijdens de viering niets
aangeraakt met als gevolg dat we geen zangboeken voor meermalig gebruik
kunnen aanbieden. Ook muzikaal zal het anders zijn. Er kan tot nader order geen
koorzang worden voorzien. Het zal vreemd zijn om zo samen liturgie te vieren,
dat is waar, maar weet je waar ik aan dacht, in de tijd van Jezus vierden ze ook
anders dan wij nu…
Beperkt samenzijn
Of onze kerk nu groot is of klein, het zal nu anders zijn.
De verantwoordelijken voor het onthaal in de kerk zullen misschien tegen jou
zeggen dat de kerk volzet is voor deze viering. Het aantal plaatsen voor een
viering zal inderdaad beperkt zijn en vol is vol. We zijn dit niet gewoon en
het doet pijn, maar ook hier moeten we onze verantwoordelijkheid opnemen. Voel
je je niet goed, of ben je ziek: kom dan niet naar de viering. Er zijn
mogelijkheden op televisie of via de computer. Zoek of er nog plaats is in een
andere kerk. Weet dat er in Geel ook weekdagvieringen zijn en dat deze als even
‘vol’ aanzien worden als de zondagsplicht, zo zegt de bisschop.
Het zal anders zijn, maar het is onze opdracht als christen
om onze verantwoordelijkheid op te nemen en dus dragen we daar graag ons
steentje toe bij.
We gaan ervoor, anders dan we gewoon zijn, maar vol goede
moed stapje voor stapje terug op weg naar morgen! Laten we alleszins hoopvol en
met vreugde de beperkte mogelijkheden tegemoet zien.
Het team van de pastorale eenheid: Jef, Chris, Jan, Lief,
Michel, Dirk
PAROCHIENIEUWS VAN
NOORD TOT ZUID
Archief
